دانشجویان کامپیوتر اصفهان

وب سایت سابق(( دانشجویان کامپیوتر جهاد دانشگاهی یزد - خرم آباد ))

اینترنت

یک شبکه ی رایانه ای، فناوری است که اجازه می دهد افراد، رایانه ها را به یکدیگر متصل کنند. شبکه های کامپیوتر و اینترنت ، که رایانه ها را در هر نقطه ی جهان به هم وصل می کنند ، ساختاری است که پایه ی تجارت های الکتریکی راشکل می دهند.

همه روزه میلیون ها نفر از اینترنت استفاده می کنند ، اما تعداد کمی از آنها می دانند که اینترنت چگونه کار می کند. اینترنت یک سامانه بزرگ از رایانه های به هم پیوسته است که کره ی زمین را تحت پوشش قرار می دهد . بوسیله ی اینترنت و پست الکترونیک می توانید با افراد دیگر در جهان ارتباط برقرار کنید، نسخه های جدید روزنامه ها، مجلات، تجاری، مجلات علمی آموزشی و کتاب های مختلف را بخوانید، بازی های رایانه ای انجام دهید و نرم افزارهای مجانی تهیه کنید.

 

 


در سال های اخیر اینترنت ارتباط سازمان های تجاری به یکدیگر و مشتری ها را ممکن ساخته است. امروزه تمام واحد های تجاری اطلاعات مختلفی را در مورد کالاهای خود و خدمات دهی های شان بر روی اینترنت قرار می دهند . تعداد بسیاری از این واحد های تجاری برای خرید و فروش اجناس و خدمات شان از اینترنت استفاده می کنند .

آن قسمت از اینترنت که به وب جهان گستر یا بطور ساده وب مربوط است، زیرا مجموعه ای از رایانه ها در اینترنت است که به صورتی بهم متصل هستند که محتوایآنها به آسانی در اختیار یکدیگر قرار می گیرند . مهمترین خصوصیات وب این است که از یک واسط ساده استاندارد استفاده می کند . این واسط به افراد ی که با کامپیوتر زیاد آشنا نیستند این اجازه استفاده از وب و دسترسی به منابع مختلف اینترنتی را می دهد.

پیدایش اینترنت

در اوایل دهه ی 60 میلادی وزارت دفاع آمریکا نگرانی هایی را در مورد احتمال حمله ی اتمی به تجهیزات رایانه ای خود احساس کرد. وزارت دفاع متوجه شد سلاح هایی که در آینده در جهان مورد استفاده قرار می گیرند به رایانه های قدرتمند برای همکاری و کنترل نیاز دارند . رایانه های قدرتمند آن زمان همگی Mainframe بودند . به همین خاطر وزارت دفاع شروع به امتحان راههایی برای ارتباط  این رایانه ها به یکدیگر و همچنین ارتباط آنها با ساخت سلاح هایی در تمام جهان کرد. وزارت دفاع هزینه زیادی برای این کار متحمل شد. بهترین محققان فناوری ارتباطات را استخدام کرد و برای سالها هزینه ای برای انجام تحقیقات در بهترین دانشگاهها و موسسات برای کشف راهی برای ساخت یک شبکه جهان گستر نمود، این شبکه ی جهان گستر می بایست کارآمد بماند حتی اگر قسمت هایی از شبکه بوسیله ارتش دشمن ویا خرابکاری نابود می شد. این محققان راههایی برای ساخت شبکه ها کشف کردند که شبکه ها می توانستند به صورت مستقل کار کنند، بنابرین ، این شبکه ها به یک کامپیوتر مرکزی که همه ی آنها را تحت کنترل قرار دهد نیاز نداشتند.

شبکه های رایانه ای اولیه از خطوط تلفن اجاره ای برای ارتباط با یکدیگر استفاده می کردند.

سیستم های تلفن در آن زمان یک ارتباط یک طرفه بین فرستنده و گیرنده  برای هر تماس تلفنی ایجاد می کرد و آن تماس تلفنی  همه ی اطلاعات را بر روی یک خط انتقال می داد. هرگاه یک واحد تجاری می خواست دو کامپیوتر در دو مکان مختلف را به هم وصل کند، تماسی تلفنی بین این دو مکان برقرار می کرد و به هر سوی این تماس تلفنی یک کامپیوتر وصل می کرد. وزارت دفاع در مورد مخاطره ای  که در این نوع تماس یک کاناله برای اتصال رایانه ها وجود داشت، نگران بود و محققانش یک روش دیگر برای فرستادن اطلاعات بر روی چند خط ایجاد کردند. در این روش فایل و پیغام ها به بسته هایی شکسته می شوند ، این بسته ها به صورت الکتریکی یا کد ها برای مبداشان، دنباله شان و مقصدشان برچسب گذاری می شوند.

( Advance Research Projects Agency ) از این مدل شبکه ای برای اتصال چهار کامپیوتر در دانشگاه کالیفرنیا واحد لس آنجلس ، واحد بین المللی SRI دانشگاه کالیفرنیا واحد سانتا باربارا و دانشگاه UTAH در یک شبکه بنام آرپانت   ( Arpanet ) استفاده کرد. آرپانت اولین شبکه ای بود که توانست سرانجام با ترکیب درآید به شکلی که امروزه آن را اینترنت می نامیم. در دهه های 70 و 80 بسیاری از محققان در سازمان های آموزشی به آرپانت متصل شدند و کمک زیادی به توسعه ی فناوری ، سرعت و بازده آن نمودند. در همان زمان محققان در دانشگاه های دیگر مشغول ساخت شبکه های خودشان توسط فناوری های مشابه بودند.

کاربد های جدید اینترنت

اگر چه اهداف وزارت دفاع برای ساخت شبکه تنها کنترل تجهیزات نظامی و تبادل فایل های پژوهشی بود، ولی کم کم در اوایل دهه ی 70 کاربردهای دیگری برای این شبکه ی پیدا شد. در سال 1972 هنگامیکه یک محقق، برنامه ای برای ارسال و دریافت پیغام نوشت، پست الکترونیک بوجود آمد. این شیوه ی ارتباطی بسیار سریع مورد استفاده قرار گرفت . تعداد کاربر های شبکه در موسسات تحقیقاتی نظامی و آموزشی همچنان رشد می کرد. بسیاری  از این شرکت کنندگان از فناوری شبکه برای انتقال فایل ها و استفاده راه دور از کامپیوتر استفاده می کردند. اولین فهرست پستی پست الکترونیک نیز در همین شبکه بوجود آمد. یک فهرست پستی، یک آدرس پست الکترونیک است که  هر نامه ی دریافتی را به کاربرهایی که در آن  فهرست ثبت نام کرده اند می فرستند. در سال 1979 گروهی از دانشجویان و برنامه نویسان در دانشگاه Duke  و دانشگاه کالینای شمال، Usenet را ابداع کردند.Usenet مخفف User s news network است که شبکه خبری می باشد . Usenet  به کاربران شبکه اجازه می دهد که مقاله هایی در زمینه های مختلف خوانده و یا بفرستند. امروزه Usenet در اینترنت با بیش از هزار موضوع مختلف که گروهای خبری ( i.e.Newsgroups ) نامیده می شوند، وجود دارد. محققان دیگر حتی نرم افرار های بازی برای استفاده تحت این شبکه های بهم متصل اختراع کردند.

اگر چه افرادی که از این شبکه ها استفاده می کردند ، برنامه های کاربردی جالبی تولید می کردند، اما استفاده از شبکه محدود به افرادی بود که عضو تحقیقات و یا موسسه های آموزشی بودند و می توانستند به ان دسترسی پیدا کنند. سال های 79 و 89 این برنامه های کاربردی شبکه ای بهبود یافتند و توسط شمار زیادی از کاربران امتحان شدند. نرم افزار شبکه ی وزارت دفاع آمریکا توسط موسسات اموزشی و تحقیقاتی به صورتی گسترده مورد استفاده از رایانه های شخصی در دهه ی 80 کمک بسیار زیادی به افراد بیشتری برای استفاده از کامپیوتر کرد. در اواخر دهه ی 80 این شبکه های اموزشی و تحقیقی با هم ترکیب شدند، تا آنچه را که امروزه اینترنت می نامیم شکل دهند.

استفاده تجاری از اینترنت

با قوی تر شدن ، ارزان تر شدن رایانه های شخصی در دهه ی 80 واحد های تجاری با روند رو به رشدی از این رایانه ها برای ساخت شبکه های داخلی خودشان استفاده کردند. گر چه این شبکه ها نرم افزار پست الکترونیک که کارمند می توانستند بوسیله ی ان به یکدیگر پیغام بفرستند، را شامل می شدند، می خواستند کارمندانشان قادر باشند با افرادی خارج از شبکه ی تولید تماس پیدا کنند. شبکه ی وزارت دفاع و بیشتر شبکه های اموزشی که به چنین سامانه ای کمک می کردند از طرف وزارت علوم NSF ( National Science Foundation ) حمایت می شدند.

NSF ، واحدهای تجاری را از شبکه هایش محروم کرد و این واحد های تجاری رو به خدمات دهنده های پست الکترونیک آورده اند تا نیاز های پست الکترونیک آنها را  بر طرف کنند. شرکت های بزرگتر توسط خطوط تلفنی اجاره ای              ( Leased Telephone Lines ) برای ارتباط اداره ها و مدیران تولید، شبکه های خود را ساختند.

در سال 1989،NSF اجازه ی استفاده از دو نوع پست الکترونیک به نام  MCI Mail و Compuserve را صادر کرد به این ترتیب امکان ایجاد یک ارتباط محدود با اینترنت با هدف تبادل پست الکترونیک بین کاربران اینترنت بوجود آوردند. این ارتباطات به واحد های تجاری اجازه می داد پست الکترونیک را  مستقیما به آدرس های اینترنتی بفرستند، همچنین اعضای گروه تحقیق و انجمن های آموزش می توانستند از طریق اینترنت پست الکترونیک را مستقیما به آدرس های  MCI Mail و Compuserve  بفرستند.NSF متوجه شد استفاده ی محدود از اینترنت برای افرادی که به صورت غیر تجاری از آن استفاده می کنند، می تواند مفید باشد . با شروع دههی 90 افرادی از تمام مشاغل نه تنها دانشمندان و محققان به فکر استفاده جهانی از این شبکه که امروزه آرا اینترنت می نامیم افتادند. اگر چه این شبکه از چهر رایانه شبکه ای وزارت دفاع در سال 1969 به بیش از 300000 رایانه در شبکه های متصل تا سال 1990 گسترش یافته بود، اما هنوز بزرگترین پیشرفت اینترنت رخ نداده بود.

رشد اینترنت

در سال 1991 ، NSF محدودیت های فعالیت های تجاری اینترنتی را کاهش داد و برنامه هایی در رابطه با خصوصی سازی اینترنت به اجرا گذاشت. خصوصی سازی اینترنت در سال 1995 زمانی که  NSF عملکرد ارتباطات اصلی اینترنت را به گروهی از واحدهای تجاری خصوصی واگذار کرد، بطور اساسی تکمیل شد. ساختار جدید اینترنت بر اساس چهار نقطه ی دستیابی شبکه ای ( NAPS ) که در شهرهای سانفرانسیسکو، نیویورک ، شیکاگو و واشنگتن واقع شده بود و هر کدام بوسیله یک واحد تجاری ارتباطاتی جدا کار می کردف تشکیل شده بود. این واحد های تجاری اینترنتی NAPs      ( Network Access Provider ) حقوق دستیابی به اینترنت را به  طور مستقیم به مشتریان بزرگ و به طور غیر مستقیم به اشخاص و کارخانجات کوچکتر از طریق دیگر واحد های تجاری بنام ارائه کننده خدمات اینترنتی ISPs                     ( Internet Service Providers  ) می فروختند.

اینترنت پدیده ای بود که حقیقتا خود را به طور پنهانی به دنیا متصل ساخته بود. محققانی که در کار بودجه آوردن و رشد اینترنت بسیار دخیل بودند آن را به عنوان قسمتی از محیط کاریشان پذیرفته بودند . با این حال مردم خارج از این گروه تحقیقاتی ،عمتا از قدرتی که این شبکه ی عظیم رایانه ای بهم متصل می توانست به آنها ارایه کند، نا آگاه بودند.

در طول 30 سال ، اینترنت به عنوان یکی از جذابترین دستاوردهای وابسته به فناوری و اجتماعی بشر، از قرن قبلی، بوده است. میلیون ها نفر هم اکنون از این شبکه ی پیچیده و متصل به هم رایانهف استفاده می کنند. این رایانه ها از هزاران بسته نرم افزاری مختلف استفاده می کنند . و تقریبا در همه ی کشورهای دنیا واقع شده اند. هر ساله میلیارد ها دلار برای انواع خدمات و محصولات مرتبط با اینترنت دست به دست می شوند. تمام این فعالیت ها بدون هیچ کنترل یا هماهنگی مرکزی انجام می شود، که بطور مخصوصی دو جنبه ای است، بدلیل اینکه از سوی دیگ وسیله ای برای ارتش به منظور کنترل هنگام حمله دشمن بود.

باز شدن در های اینترنت ، به فعالیت های تجاری ، بسیار به رشد آن کمک کرد. با این حال یک پیشرفت دیگر دست در دست تجاری سازی اینترنت ، به رشد آن کمک کرد، این پیشرفت شبکه گسترده ی جهانی ( World Wide Web ) بود.

ضرورت شبکه ی گسترهی جهانی (www )

وب نرم افزاری است که روی تمام رایانه هایی که به اینترنت متصل هستند اجرا می شوند. ازدحام شبکه ای که به بوسیله وب تولید می شودف به تنهایی بزرگترین مقوله ازدحام در اینترنت امروزی بشمار می رود، که با سرعت ازدحام ناشی از پست الکترونیک ، انتقال فایل و دیگری انتقال اطلاعات برابری می کند. ولی وب بیشتر راهی برای فکر کردن و نظم بخشیدن به ذخیره اطلاعات و دستیابی  به آن است تا یک فناوری به خصوص کلیدی قرار گرفتند فرامتن و واسط گرافیکی کاربر  می باشد.


نویسنده : م . رحمتی - ساعت ٧:٥٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸٧/۱٠/۳
نظرات ()    |   لینک ثابت    |   تگ کامپیوتر


Powered By Persianblog.ir - Designed By Payam salami pargoo