دانشجویان کامپیوتر اصفهان

وب سایت سابق(( دانشجویان کامپیوتر جهاد دانشگاهی یزد - خرم آباد ))

معرفی لایه های شبکه
Network layer

یک شبکه کامپیوتری از اتصال دو و یا چندین کامپیوتر تشکیل می گردد . شبکه های کامپیوتری در ابعاد متفاوت و با اهداف گوناگون طراحی و پیاده سازی می گردند . شبکه های Local-Area Networks) LAN ) و Wide-Area Networks) WAN ) دو نمونه متداول در این زمینه می باشند. در شبکه های LAN ، کامپیوترهای موجود در یک ناحیه محدود جغرافیائی نظیر منزل و یا محیط کار به یکدیگر متصل می گردند . در شبکه های WAN ، با استفاده از خطوط تلفن و یا مخابراتی ، امواج رادیوئی و سایر گزینه های موجود ، دستگاه های مورد نظر در یک شبکه به یکدیگر متصل می گردند .


شبکه های کامپیوتری چگونه تقسیم بندی می گردند ؟
شبکه ها ی کامپیوتری را می توان بر اساس سه ویژگی متفاوت تقسیم نمود : توپولوژی ، پروتکل و معماری
توپولوژی ، نحوه استقرار( آرایش) هندسی یک شبکه را مشخص می نماید .
bus , ring و star ، سه نمونه متداول در این زمینه می باشند .
پروتکل ، مجموعه قوانین لازم به منظور مبادله اطلاعات بین کامپیوترهای موجود در یک شبکه را مشخص می نماید . اکثر شبکه ها از "اترنت" استفاده می نمایند. در برخی از شبکه ها ممکن است از پروتکل
Token Ring شرکت IBM استفاده گردد . پروتکل ، در حقیت بمنزله یک اعلامیه رسمی است که در آن قوانین و رویه های مورد نیاز به منظور ارسال و یا دریافت داده ، تعریف می گردد . در صورتی که دارای دو و یا چندین دستگاه ( نظیر کامپیوتر ) باشیم و بخواهیم آنان را به یکدیگر مرتبط نمائیم ، قطعا" به وجود یک پروتکل در شبکه نیاز خواهد بود .تاکنون صدها پروتکل با اهداف متفاوت طراحی و پیاده سازی شده است . TCP/IP یکی از متداولترین پروتکل ها در زمینه شبکه بوده که خود از مجموعه پروتکل هائی دیگر ، تشکیل شده است . جدول زیر متداولترین پروتکل های TCP/IP را نشان می دهد . در کنار جدول فوق ، مدل مرجع OSI نیز ارائه شده است تا مشخص گردد که هر یک از پروتکل های فوق در چه لایه ای از مدل OSI کار می کنند . به موازات حرکت از پائین ترین لایه ( لایه فیزیکی ) به بالاترین لایه ( لایه Application ) ، هر یک از دستگاههای مرتبط با پروتکل های موجود در هر لایه به منظور انجام پردازش های مورد نیاز ، زمانی را صرف خواهند کرد .
پروتکل های TCP/IP
مدل مرجع OSI

OSI از کلمات Open Systems Interconnect اقتباس و یک مدل مرجع در خصوص نحوه ارسال پیام بین دو نقطه در یک شبکه مخابراتی و ارتباطی است . هدف عمده مدل OSI ، ارائه راهنمائی های لازم به تولید کنندگان محصولات شبکه ای به منظور تولید محصولات سازگار با یکدیگر است .
مدل
OSI توسط کمیته IEEE ایجاد تا محصولات تولید شده توسط تولید کنندگان متعدد قادر به کار و یا سازگاری با یکدیگر باشند . مشکل عدم سازگاری بین محصولات تولیدشده توسط شرکت های بزرگ تجهیزات سخت افزاری زمانی آغاز گردید که شرکت HP تصمیم به ایجاد محصولات شبکه ای نمود و محصولات تولید شده توسط HP با محصولات مشابه تولید شده توسط شرکت های دیگر نظیر IBM ، سازگار نبود . مثلا" زمانی که شما چهل کارت شبکه را برای شرکت خود تهیه می نمودید ، می بایست سایر تجهیزات مورد نیاز شبکه نیز از همان تولید کننده خریداری می گردید( اطمینان از وجود سازگاری بین آنان ) . مشکل فوق پس از معرفی مدل مرجع OSI ، برطرف گردید .
مدل
OSI دارای هفت لایه متفاوت است که هر یک از آنان به منظور انجام عملیاتی خاصی طراحی شده اند . بالاترین لایه ، لایه هفت ( Application ) و پائین ترین لایه ، لایه یک ( Physiacal ) می باشد . در صورتی که قصد ارسال داده برای یک کاربر دیگر را داشته باشید ، داده ها حرکت خود را از لایه هفتم شروع نموده و پس از تبدیل به سگمنت ، datagram ، بسته اطلاعاتی ( Packet ) و فریم، در نهایت در طول کابل ( عموما" کابل های twisted pair ) ارسال تا به کامپیوتر مقصد برسد .
معماری ، به دو گروه عمده معماری که عمدتا" در شبکه های کامپیوتری استفاده می گردد ، اشاره می نماید :
Peer-To -Peer و Client - Server . در شبکه های Peer-To-Peer سرویس دهنده اختصاصی وجود نداشته و کامپیوترها از طریق workgroup به منظور اشتراک فایل ها ، چاپگرها و دستیابی به اینترنت ، به یکدیگر متصل می گردند . در شبکه های Client - Server ، سرویس دهنده و یا سرویس دهندگانی اختصاصی وجود داشته ( نظیر یک کنترل کننده Domain در ویندوز ) که تمامی سرویس گیرندگان به منظور استفاده از سرویس ها و خدمات ارائه شده ، به آن log on می نمایند . در اکثر سازمان و موسسات از معماری Client - Server به منظور پیکربندی شبکه های کامپیوتری ، استفاده می گردد.
آشنائی با مدل مرجع OSI
OSI از کلمات Open Systems Interconnect اقتباس و یک مدل مرجع در رابطه با نحوه ارسال پیام بین دو نقطه در یک شبکه مخابراتی و یا کامپیوتری است . هدف عمده مدل فوق، ارائه توصیه ها و راهنمائی های لازم به تولید کنندگان محصولات شبکه ای به منظور تولید محصولاتی سازگار با سایر تولید کنندگان است .
مدل
OSI توسط کمیته IEEE ایجاد شده است . با استفاده از مدل فوق ، محصولات تولید شده توسط تولید کنندگان مختلف امکان کار با یکدیگر را پیدا خواهند کرد ( سازگاری بین محصولات ) . مشکل عدم سازگاری بین محصولات تولیدشده توسط شرکت های بزرگ تولید کننده تجهیزات سخت افزاری ، زمانی آغاز گردید که شرکت HP تصمیم به تولید یک محصول شبکه ای نمود و این محصول با محصولات مشابه سایر شرکت ها ( مثلا" IBM ) سازگار نبود . با توجه به مشکل فوق ، در صورتی که قصد تهیه چهل کارت شبکه برای سازمان خود را داشته باشید ، می بایست سایر تجهیزات مورد نیاز شبکه را نیز از همان تولید کننده تهیه می نمودید ( اطمینان از سازگاری بین آنان ) . مشکل فوق تا زمان ایجاد مدل مرجع OSI همچنان وجود داشت و به عنوان یک معظل بزرگ در این زمینه مطرح بود .
مدل
OSI دارای هفت لایه متفاوت است که هر یک از آنان به منظور انجام عملیاتی خاص ، طراحی شده اند . بالاترین لایه ، لایه هفت و پائین ترین لایه ، لایه یک است . در زمان ارسال داده از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر ، داده ها حرکت خود را از لایه هفتم آغاز نموده و پس از تبدیل به سگمنت ، دیتاگرام ، بسته اطلاعاتی ( Packet ) و فریم ، در نهایت از طریق محیط انتقال ( مثلا" کابل ) برای کامپیوتر مقصد ارسال می گردند .
عملکرد هر یک از لایه های مدل مرجع OSI :
لایه Application ( لایه هفتم )
□ ارائه سرویس های شبکه به برنامه ها ( نظیر پست الکترونیکی ، ارسال فایل ها و ... )
□ تشخیص زمان لازم به منظور دستیابی به شبکه
لایه Presentation ( لایه ششم )
□ ایجاد اطمینان لازم در رابطه با قابل استفاده بودن داده برای سیستم دریافت کننده
□ فرمت داده
□ ساختمان های داده
□ توافق در رابطه با گرامر انتقال داده برای لایه
Application
□ رمزنگاری داده
لایه Session ( لایه پنجم )
□ ا یجاد ، مدیریت و خاتمه ارتباط برقرار شده بین برنامه ها
لایه Transport ( لایه چهارم )
□ در ارتباط با رویکردهای متفاوت حمل داده بین کامپیوترهای میزبان
□ حمل مطمئن داده
□ ایجاد ، مدیریت و خاتمه مدارات مجازی
□ تشخیص و برطرف نمودن خطاء
□ تقسیم داده به فریم و نسبت دهی یک دنباله عددی مناسب به هر یک از آنان
□ پروتکل های
TCP، UDP و SPX در این لایه قرار دارند .
لایه Network ( لایه سوم )
□ ارائه ارتباط و مسیر انتخابی برای دو سیستم
□ حوزه روتینگ
□ پاسخ به سوالات متعددی نظیر نحوه ارتباط سیستم های موجود در سگمنت های متفاوت شبکه
□ آدرس های مبداء ، مقصد ،
Subnet و تشخیص مسیر لازم
□ پروتکل های
IP و IPX در این لایه استفاده می گردند .
لایه Datalink ( لایه دوم )
□ انتقال مطمئن داده از طریق محیط انتقال
□ آدرس دهی فیزیکی و یا سخت افزاری (
MAC ) ، توپولوژی شبکه
□ فریم ها در این لایه قرار دارند.
لایه Physical ( لایه اول )
□ کابل ها ، کانکتورها ، ولتاژها ، نرخ انتقال داده
□ ارسال اطلاعات به صورت مجموعه ای از بیت ها


نویسنده : م . رحمتی - ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۳۸۸/۳/۱۸
نظرات ()    |   لینک ثابت    |   تگ کامپیوتر


Powered By Persianblog.ir - Designed By Payam salami pargoo